اعتراف

میدونید ؟ اعتراف می کنم گاهی وقتا به دخترا حسودی می کنم که این همه عشق و محبت از طرف یه پسر که کراش هست گیرشون میاد یا حتی کارکترهای مانهوا ها اوممم می فهمید چی گم ؟ ... اونا خواستنی هستن اما من ؟ 

هیچ وقت ندیدم کسی برای داشتن من تلاش کرده باشه یا ... چه می دونم شاید جای اشتباهی هستم شایدم نه !؟

ههه تنها دارم سعی می کنم این زندگی مثل قبلش کنم ولی گاهی وقتا همه چیز سخت تر از اون چیزی که فکرش می‌کردم بهم فشار میاره یعنی همیشه برای هممون اینطوری بود مگه نه ؟